چرا تایپ ده‌انگشتی یادگیری برنامه‌نویسی را راحت‌تر می‌کند
نقشه‌ی راه

چرا تایپ ده‌انگشتی یادگیری برنامه‌نویسی را راحت‌تر می‌کند

تایپ ده‌انگشتی برنامه‌نویسی یادتان نمی‌دهد؛ فقط دیگر مجبور نیستید حین فکر کردن به منطق کد، دنبال حرف روی صفحه‌کلید هم بگردید

تحریریه‌ی دینا کد
نویسنده
۳ دقیقه مطالعه۱۰ بازدید
اشتراک گذاری۱۰
فهرست مطالب
  1. ۱مسئله دقیقاً کجاست
  2. ۲چرا مخصوصاً برای کد فرق می‌کند
  3. ۳این یک مهارت جداست، نه بخشی از برنامه‌نویسی
  4. ۴چه‌وقت این سرمایه‌گذاری واقعاً برمی‌گردد

تایپ ده‌انگشتی یاد گرفتن خودش برنامه‌نویسی یاد نمی‌دهد، اما وقتی دیگر مجبور نیستید دنبال حرف روی صفحه‌کلید بگردید، ذهنتان کامل برای همان مسئله‌ای آزاد می‌ماند که واقعاً دارید حلش می‌کنید. نوشتن کد دقیقاً همین توجه پیوسته را می‌خواهد.

مسئله دقیقاً کجاست

وقتی هنوز با دو یا چند انگشت تایپ می‌کنید، بخش کوچکی از توجهتان همیشه مشغول پیدا کردن حرف بعدی است. برای نوشتن یک پاراگراف فارسی یا انگلیسی معمولی شاید مهم نباشد؛ ولی برای نوشتن کد، دقیقاً همان لحظه‌ای که باید به منطق حلقه یا اسم متغیر فکر کنید، بخشی از حافظه‌ی کاری‌تان درگیر «کجاست پرانتز بسته» می‌شود.

این ادعا را همین حالا می‌شود تست کرد. یک تکه کد آشنا را که بلدید تایپ کنید و توجه کنید چند بار نگاهتان به صفحه‌کلید می‌رود. هر بار که این اتفاق می‌افتد، رشته‌ی فکرتان درباره‌ی خودِ کد قطع می‌شود.

چرا مخصوصاً برای کد فرق می‌کند

نوشتن کد، برخلاف نثر عادی، پر از کاراکترهایی است که در تایپ روزمره به‌ندرت لازم می‌آیند: {، }، (، )، _، =، ;. یک تایپیست دوانگشتی روی همین کاراکترها کمتر مهارت دارد، چون در نوشتن معمولی به‌ندرت لازمشان می‌شود؛ نتیجه‌اش همان مکث‌ها و برگشتن چشم به صفحه‌کلید است، دقیقاً وسط فکر کردن به منطق برنامه.

این یک مهارت جداست، نه بخشی از برنامه‌نویسی

خبر خوب این است که یاد گرفتنش زمان کمی می‌برد و کاملاً مستقل از یادگیری برنامه‌نویسی قابل تمرین است؛ نیازی نیست منتظر بمانید تا اول کدنویسی را یاد بگیرید. پایه‌ی کار همان چیزی است که «ردیف خانه» (home row) نامیده می‌شود. هشت انگشتتان روی ASDF و JKL; (یا معادل فارسی‌شان) می‌نشینند و هر انگشت فقط مسئول چند کلید مشخص اطراف خودش می‌شود؛ دیگر لازم نیست با چشم دنبال حرف بگردید و با نزدیک‌ترین انگشت بزنیدش.

دوره‌ی «تایپ ده‌انگشتی فارسی» ما حدود ۶ ساعت محتوا دارد. اول جایگاه انگشت‌ها را روی صفحه‌کلید می‌چینید، بعد ردیف‌به‌ردیف تمرین می‌کنید و در پایان به تایپ بدون نگاه می‌رسید؛ نیازی نیست همزمان چیز دیگری یاد بگیرید. اگر بیشتر با انگلیسی کار می‌کنید (که کد معمولاً همین‌طور است)، نسخه‌ی انگلیسی همین دوره را هم داریم.

چه‌وقت این سرمایه‌گذاری واقعاً برمی‌گردد

اگر تازه شروع کرده‌اید و هنوز با دو انگشت تایپ می‌کنید، شاید بهترین زمان همین اول باشد، قبل از این‌که عادت‌های دوانگشتی جا بیفتند و بعداً عوض کردنشان سخت‌تر شود. اگر سال‌هاست برنامه می‌نویسید و با دو یا چهار انگشت هم سریع هستید، احتمالاً سرمایه‌گذاری روی چیز دیگری بازدهی بیشتری دارد. این توصیه برای همه نیست؛ ابزاری است برای یک مرحله‌ی خاص.

اگر می‌خواهید بدون نگاه به صفحه‌کلید تایپ کنید، دوره‌ی تایپ ده‌انگشتی فارسی را امتحان کنید.

تحریریه‌ی دینا کد
نویسنده

نظرها

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد شوید

سؤالتان را بپرسید یا تجربه‌تان را بنویسید تا نویسنده‌ی مطلب پاسخ بدهد.

مطالب مرتبط

از همین دسته