
چرا Rust بهجای segfault، خطای کامپایل میدهد
در C یا ++C یک اشارهگر نامعتبر معمولاً ماهها بعد، در پروداکشن، خودش را نشان میدهد. در Rust همان اشتباه، همان لحظهی کامپایل متوقفت میکند.
راهنماهای گامبهگام با تمرین اجراشدنی.

در C یا ++C یک اشارهگر نامعتبر معمولاً ماهها بعد، در پروداکشن، خودش را نشان میدهد. در Rust همان اشتباه، همان لحظهی کامپایل متوقفت میکند.

کد همزمان همیشه اول اجرا میشود، بعد Promiseها، و در آخر setTimeout — حتی با تأخیر صفر. این ترتیب شانسی نیست.

rebase و merge هر دو دو شاخه را یکی میکنند، ولی یکیشان تاریخچه را بازنویسی میکند و دیگری هیچ کامیتی را دست نمیزند.

یک کامیت اشتباه زدهاید و دنبال راه برگشت هستید. قبل از اینکه دستور بعدی را کپی کنید، فقط یک چیز مهم است: آن تغییر push شده یا نه؟

هر دو چیدمان میسازند، ولی یکیشان فقط یک ردیف یا یک ستون را میفهمد و دیگری کل جدول را با هم.

یک goroutine خیلی سبکتر از یک thread سیستمعامل است — ولی سبکبودن به این معنی نیست که concurrency را رایگان میکند.

اگر کوئریتان را با چسباندن رشته میسازید، فرقی ندارد چقدر فرم زیبا طراحی کردهاید — یک آپاستروف در ورودی کافی است.

هر دو شکل یک آبجکت را توصیف میکنند، ولی یکی از این دو اجازه میدهد بعداً همان اسم را دوباره تعریف کنید — و همین برای کتابخانهها فرق بزرگی میسازد.

هر regexـی که برای ایمیل بنویسید، یا کاربرهای واقعی را رد میکند یا ورودی خراب را قبول — نمیشود هر دو را داشت.

وقتی merge با «CONFLICT» متوقف میشود، ترسناک به نظر میرسد. ولی فایل خراب نشده — فقط منتظر است شما تصمیم بگیرید کدام نسخه بماند.

یک کوئری که با INNER JOIN درست کار میکند، میتواند دقیقاً همان کاربرهایی را که دنبالشان هستید حذف کند — بدون اینکه خطایی بدهد.

هر دو مجموعهای از مقادیر نگه میدارند، ولی یکی از این دو تغییرناپذیر است — و همین یک تفاوت، بقیهی تفاوتها را میسازد.